Bugün çok önemli bir gün, eğer şimdiye kadar hatırlayamadıysanız şöyle bir aklınızı yoklayın bakalım bulabilecek misiniz? İşte bu içimi acıtıyor ben bu kadar bilgiliyken, yazılarımı okuyan insanlar bu kadar bilgisiz! Bu cümleyi sarfettim çünkü bugünün niye öenmli oldugunu hatırlayamadığınızı/bilemediğinizi biliyorum… Bugün Neil Armstrong‘un Ay’a ayak basışının 39′uncu yılı. Şaka yapıyorum, bugün aya ayak falan basılmadı. Hiç bir önemide yok bugünün… Bazen dengesiz biri olabiliyorum galiba.
“
Güneş her akşam batıp her gün doğuyorsa
Çiçekler solup solup tekrar açıyorsa
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden aynı kalayım söyleyin bana”
Candancığıma (Bu samimiyet nerden geldi bende bilmiyorum) Candan Hanım’a
çok teşekkür ederim, beni gaza getiren bir şarkı oldu..
Not: Bu arada fotodaki düşünen hali, beni düşünmeye sevk ettip uyuz ettiği için samimiyetimi kaldırıp Candan Hanım demeye karar verdim…
Evvelden beri canımı sıkan şeyin ne olduğu bilmemek daha da canımı sıkar. Yani canımı birşey sıkıyor diyelim ama nedeninin ne oldugunu bilmiyorum o yüzden tekrar canım sıkılır. Bu olaydan biraz sonra canımı sıkan şeyin ne oldugunu bilmiş olurum artık; ilk canımı sıkan şeyin ne olduğunu bilememek, o zaman biraz rahatlar gibi olurum. Mesela şimdiki rahatlık gibi…